Daniela Beukman (47), ‘n ma van ‘n nou tienerdogter, het vir haar ‘n pad uit ‘n ontstellende heroïenverslawing geveg, wat haar vir byna twee dekades op die strate van Kaapstad laat woon het.
“Dit het begin toe ek ongeveer 17 jaar oud was. Ek het met ouer kinders begin kuier en begin drink en dagga rook. Dit was ‘n geleidelike afwaartse beweging vanaf ouderdom 18 tot 23, waar eksperimente met verskeie partytjiedwelms die norm geword het.”
Heroïen vir die eerste keer
Op 23 het sy vir die eerste keer heroïen gebruik – ‘n dwelm wat haar lewe onherroeplik verander het. Vir die volgende 20 jaar het Daniela met verslawing geworstel, tyd in rehabilitasiesentrums deurgebring, teruggeval, op die strate van Kaapstad gewoon en selfs tyd in Pollsmoor-gevangenis deurgebring.
“My heroïenverslawing was onverbiddelik. Ek het in iemand verander wat ek self nie eens herken het nie. Ek het van my familie gesteel om my gewoonte aan die gang te hou; hulle het nie veel gehad nie. Ek het uit winkels gesteel en is gevang. Dit is hoe ek verskeie kere in die tronk beland het. My arme ma het met ‘n beroerte in die hospitaal beland as gevolg van die spanning.” Haar ma het haar uiteindelik uit die huis gejaag. Elke keer as sy probeer het om skoon te raak, sou sy terugkeer, maar haar lewe sou van koers af raak.
Moenie “enable” nie
Daniela glo dat die ondersteuning (“enabling”) van ‘n dwelmmisbruiker een van die redes is waarom verslaafdes vasgevang bly. “Dit klink hard, ek het in ‘n radio-onderhoud gesê dat jy nie mense wat by die robot staan geld moet gee nie. Maar ek weet wat op die strate gebeur. Toe ek begin het om by die robotte te staan, was ek baie jonger en ek het nog goed gelyk. Mense sou jammer vir my voel. In daardie dae het ek maklik R500 – R1 000 per dag gemaak. ‘n Man het my een keer R2 000 gegee en ‘n ander het my na die winkel geneem om inkopies te koop. Dit alles gaan net terug na jou verskaffer vir jou volgende ‘hit’.”
Sy sê verslaafdes speel op die skuldgevoel wat jy voel as jy hulle daar sien staan. “Jy gee geld omdat jy jou eie gewete wil verlig. Maar jy is net een van baie wat jammer voel vir daardie persoon. As jy gevang word vir winkeldiefstal, moet jy tronk toe gaan. Dit is vreeslik. Jy kry onttrekkingsimptome. Jy word in ‘n sel toegesluit met slegs 80 beddens, maar daar is 120 vroue. Net een toilet. Daar is geen programme vir herstel nie, so wanneer jy uitkom, gebruik jy net weer. Dit was makliker om by ‘n robot te staan en geld van vreemdelinge te kry.”
Kort herstel tydens swangerskap
Daniela het tydens hierdie tyd getrou en ‘n dogtertjie gehad toe sy 33 jaar oud was. “Ek het wonderbaarlik afgebly van dwelms terwyl ek swanger was en selfs ‘n rukkie daarna. Tog was my verslawing moeilik om te weerstaan en ek het weer begin gebruik. Dit was nie eens die behoefte om dwelms te neem nie, dit sou met alkohol begin. Ek het altyd gedink ek sal oukei wees, maar ek was nooit. “My ma het my dogter van my af weggevat toe sy net vier jaar oud was. Ek het geweet my dogter is in beter sorg by my ma. Die lewenstyl wat ek gelei het, was nie goed vir die grootmaak van ‘n kleuter nie. “My man en ek was vir ‘n baie lang tyd geskei. Die baie hartseer ding is, selfs al het ek op die sypaadjie gesit en oor my kind gehuil, wou ek nie hê dat sy my so moes sien nie. Ek wou nie hê dat sy skaam vir my moes wees nie. My pa was ‘n alkoholis en ek onthou hoe skaam ek was. Selfs al was ek in die greep van ‘n verslawing, het ek nog geweet watter skade ek haar aanrig.”
Hoop
Daniela het skuiling gesoek in plekke soos Milnerton en het selfs vir ‘n rukkie in Joe Slovo gebly. ‘n Sprankeling van hoop het na vore gekom toe die eienaar van Hope Again Wellness Centre hoor dat Daniela weer op die strate is. “Frikkie Hefer, die eienaar, is ‘n wonderlike persoon. Ek het hom vantevore geken en hy het iemand gestuur om my te kom soek. Sy het gesê: ‘Frikkie wil hê jy moet op ‘n bus klim en na Potchefstroom gaan vir rehabilitasie.’ Dit het my twee dae geneem om die besluit te maak. Ek het myself afgevra of ek gereed is om dit te doen. Ek het geweet van die werk wat voor my gelê het en dat ek eerlik met myself sou moet wees.” Sy het op die bus geklim en na nege uitmergelende dae van fisieke onttrekkingsimptome en slapelose nagte wou sy vlug. “Ek wou van my eie grootste vyand wegkom: myself.”
Maar, die noodlot het ander planne gehad. Die personeel by die sentrum het geweier om haar te laat gaan en het haar potensiaal gesien, selfs toe sy dit self nie kon sien nie. Na ‘n emosionele en uitputtende persoonlike stryd van vier uur, het Daniela die lewensveranderende keuse gemaak om te bly – ”n besluit wat onherroeplik haar pad sou herdefinieer. “Ek moes eerlik met myself wees. Ek is nie meer ‘n kind nie. Ek het geweet as ek nie eerlik met myself raak nie, sou ek sterf. My dogter sou sonder my grootword.”
Sy het ‘n interne stryd gevoer en geworstel met God wat vasbeslote geweier het om haar te los. In haar oomblik van kwesbaarheid het sy ‘n belofte aan haarself en aan ‘n hoër mag gemaak. Sy het God gesmeek om die krag en wysheid te gee om haar herstelreis te deurstaan, met die belofte van volledige oorgawe.
Vir jouself opdaag
“Daar was niemand anders om te blameer nie. Ek moes dit erken. Mense dink jy is gesond na rehabilitasie, maar dit is ‘n voortdurende pad. Elke dag kies ek om nederig te bly, kies ek om stiltetyd met God te hê, maak ek my bed op, doen die beste wat ek kan. As jy die klein dinge begin ignoreer, kan jy vinnig terugval. Ek praat steeds met my terapeut. Ek sal vir die res van my lewe verantwoordelik moet wees.”
‘n Nuwe doel
Dit het die besliste einde van haar vorige lewe gemerk en die geboorte van ‘n nuwe, doelgerigte bestaan. Sy het volledige voogdyskap van haar dogter herwin en het nou ‘n liefdevolle verhouding met haar familie. Haar verhouding met haar man het herstel en die drie van hulle leef nou ‘n eenvoudige, gelukkige lewe. “Dit was nie altyd maklik nie. Ek weet my dogter het kwaad in haar gehad. Daar was soveel ‘eerstes’ wat ek gemis het. Ons het nou ‘n baie deursigtige verhouding. Sy sal my vrae vra en ek is baie eerlik met haar. Sy sal vir my ‘n klein geskenk koop en vir my sê sy is trots op my, maar ek is trots op haar ook. Sy het my lewe gered!”
Die transformerende potensiaal van doelbewuste herstel
Gedurende haar reis het Daniela die transformerende potensiaal van doelbewuste herstel ontdek. Haar ervaring het haar ‘n sterker, wyser en meer veerkragtige mens gemaak. “Ek weet daar is niks wat ek kan doen om my verlede reg te maak nie, maar ek kan my toekoms regmaak. Ek verstaan dat om op die mense wat ek seergemaak het, te fokus, nie bevorderlik sal wees vir my herstel nie, al moet ek verantwoordelikheid aanvaar. Ek moes my gedagtes en emosies aanpas om ‘n beter mens te word. Ek maak steeds elke dag foute, maar my dogter doen so goed. Ek is baie trots op haar. Deur God se genade was ek op die strate beskerm. Ek is nooit beseer nie. Dit is ‘n wonderwerk.”
Daniela werk nou vir ‘n tak van Rubber Roofs, wat deel is van franchises regoor Suid-Afrika wat aan Hefer behoort. “Ek het begin met sosiale media en nou is ek die operasionele bestuurder in Durban. Ek pak elke dag met dankbaarheid en vasberadenheid aan en ek hoop my verhaal kan ander inspireer. Nie almal leef om die storie te vertel nie. Die een woord waaraan ek vashou, is hoop.”
Kyk die onderhoud hier:
